Αθήνα 1917 - Με το βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής. Η Αθήνα πριν από 100 χρόνια βίντεο.

Η Αθήνα πριν από 100 χρόνια σε 3D απεικόνιση. Κάρα, βοσκοί και αγελάδες στον Ναό του Ηφαίστου

Ένα σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό του 1917 εκτίθεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Προέρχεται από τα γαλλικά στρατιωτικά αρχεία, με λήψεις που τράβηξαν δύο Γάλλοι στρατιώτες – φωτογράφοι ενός εκστρατευτικού σώματος 5.000 Γάλλων της συμμαχικής «Στρατιάς της Ανατολής» στην Αθήνα.
Η στρατιά των Γάλλων ήρθε στην Ελλάδα προκειμένου να στηρίξει την επάνοδο του Ελευθέριου Βενιζέλου και την επίσημη είσοδο του συνόλου της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό της Αντάντ.

Η Μάχη της Κρήτης.[ Luftlandeschlacht um Kreta ] στρατιωτικό φιλμ εποχής

Μάχη της Κρήτης (Γερμανικά Luftlandeschlacht um Kreta) ονομάζεται η επιχείρηση κατάληψης της Κρήτης από τους Γερμανούς κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και συγκεκριμένα από το πρωί της 20ής Μαΐου 1941, όταν ξεκίνησε η αεροπορική έφοδος των Γερμανών με συνθηματικό όνομα «Unternehmen Merkur» (Επιχείρηση Ερμής) εναντίον του νησιού, ως την 1η Ιουνίου.

Με την επιχείρηση αυτή οι Γερμανοί κατάφεραν να καταλάβουν το νησί από τις αγγλοελληνικές συμμαχικές δυνάμεις, ωστόσο αυτή τους η επιτυχία κόστισε τόσο πολύ ώστε να μην επιχειρήσουν ξανά άλλη αεροπορική έφοδο της ίδιας κλίμακας κατά την διάρκεια του πόλεμου.

Ο Ευτύχης Πρωτοπαπαδακης, το Αγριμι, και η Προπαγανδα. [ 1950 ]

Λίγο μετά τον εμφύλιο στην Ελλάδα οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν ρόλο προστάτιδος δύναμη. Και στα πλαίσια αυτά γίνονται πολλές προπαγανδιστικές κινήσεις. Μία εξ αυτών έγινε στα Χανιά, όταν ο Σελινιώτης Ευτύχης Πρωτοπαπαδάκης δώρισε το εξημερωμένο αγρίμι του στον τότε πρόεδρο της Αμερικής Χάρι Τρούμαν.

Στο σπάνιο βίντεο, βλέπουμε τον Ευτύχη Πρωτοπαπαδάκη το 1950, καθώς παραδίδει το αγρίμι του, δίχως πολλά χαμόγελα είναι η αλήθεια, στον εκπρόσωπο του προέδρου Paul Porter. Από πίσω βρίσκεται ο πρόεδρος Τρούμαν που παρακολουθεί την παράδοση.
Σύμφωνα με το βίντεο, το εξημερωμένο αγρίμι ήταν ότι πιο πολυτιμότερο είχε ο Ευτύχης Πρωτοπαπαδάκης και παραδόθηκε στον πρόεδρο των ΗΠΑ “ως ένδειξη φιλίας και ευγνωμοσύνης για τη βοήθεια του σχεδίου Μάρσαλ”.

ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΕΝΔΟΞΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
ΤΑ νομίσματα που κόπηκαν στην αρχαιότητα από τις πόλεις-κράτη  γνώρισαν μεγαλύτερη επιτυχία και ισχύ από εκείνα που προήλθαν από τις διάφορες, κατά καιρούς, πολιτικές ή στρατιωτικές συμμαχίες, όπως η Αιτωλική συμπολιτεία. Αυτές οι συμμαχίες είχαν έναν τοπικό χαρακτήρα και την ίδρυσή τους χαρακτηρίζει μια αναγκαιότητα, ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν υιοθετώντας μια κοινή πολιτική ενάντια σε διάφορες πολιτικές ή συνήθως στρατιωτικές προκλήσεις. Με την ευκαιρία αυτή έκοβαν και νομίσματα που συνήθως δεν κυκλοφορούσαν επί πολύ, ακολουθώντας την τύχη και τη διάρκεια των ίδιων των συμμαχιών.

     Στην αρχαία Αιτωλοακαρνανία έχουμε την ενδιαφέρουσα νομισματοκοπία των Αιτωλών που περιελάμβανε χρυσές, αργυρές και χάλκινες κοπές. Η έκδοση των νομισμάτων αυτών συμπίπτει με την περίοδο ακμής της πολιτικής τους δύναμης στην Κεντρική Ελλάδα (280-188 π.Χ.) και χρησίμευσε κυρίως για την κάλυψη στρατιωτικών αναγκών. Η προσωποποίηση της Αιτωλίας και ο καλυδώνιος κάπρος δεσπόζουν στην εικονογραφία των νομισμάτων της Αιτωλικής Συμπολιτείας.

– Ο Κολοκοτρώνης και οι Άγγλοι. «Δεν εκρέμασε ποτέ φούντα εις το σπαθί του…»

Στα πλαίσια του αγγλορωσικού ανταγωνισμού (που ξεκίνησε περίπου στα μέσα του 17ου αι.) για την κατάχτηση μεγαλύτερων κομματιών της «πίτας» του παγκόσμιου εμπορίου, η Αγγλία ακολούθησε πιστά το δόγμα της ακεραιότητας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και εναντιώθηκε στους βαλκανικούς λαούς όποτε διεκδίκησαν την απελευθέρωσή τους και την ανεξαρτησία τους. Το ίδιο συνέβη και στην περίοδο της επανάστασης του 1821, αλλά και αργότερα
 (είναι  χαρακτηριστική –και πιο πρόσφατη άλλωστε- η ανάμιξη του αγγλικού παράγοντα στα δρώμενα στη χώρα μας κατά τη δεκαετία του 1940 που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο).

Οι Άγγλοι, όποτε αμφισβητήθηκε η κυριαρχία των πασάδων πήραν ανοιχτά το μέρος των Τούρκων και άλλοτε φανερά, άλλοτε με  «διπλωματικό» τρόπο κράτησαν εχθρική στάση και επενέβηκαν ανοιχτά εναντίον του δίκιου και των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Το κείμενο που μεταφέρουμε σήμερα στο διαδίκτυο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ρίζος της Δευτέρας στις 24 Μάρτη του 1947. Αναδεικνύει την στάση αυτή των Άγγλων και ταυτόχρονα πώς  ο λαογέννητος ηγέτης της επανάστασης του 1821 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αντιμετώπισε τις ραδιουργίες της πολιτικής τους. Αντιμετώπιση που στάθηκε άλλωστε  και λόγος για να διωχθεί, με εκδικητική μανία (όπως θα δούμε στη συνέχεια) ο Γέρος του Μωριά, από το επίσημο ελληνικό κράτος, να καταδικαστεί και να φυλακιστεί.

Η μάχη της Τατάρνας 22 Μαρτίου 1821

Η Ευρυτανία και τα Άγραφα αποτελούσαν, όπως έχουμε ξαναπεί, επαναστατική έπαλξη!
⛰ Το δύσβατο του εδάφους, η λεύτερη ψυχοσύνθεση των κατοίκων, η επαναστατική παράδοση από τα χρόνια των Κατσαντωναίων και οι γενικότερες συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί, καθιστούσαν τον τόπο ιδανικό για εξεγέρσεις. Βρισκόμαστε στις αρχές του 1821. Στη Λευκάδα, στο σπίτι του Φιλικού ποιητή Ιωάννη Ζαμπέλιου, συναντώνται ορισμένοι Ρουμελιώτες καπεταναίοι

👥 (οι παλιοί Κατσαντωναίοι, Καραϊσκάκης και Τσιόγκας, επίσης οι Βαρνακιώτης, Μακρής, Πανουργιάς, Ανδρούτσος, Βελής κ.α) 👥

 καθώς και κάποιοι εκπρόσωποι Υδραίων και Πελοποννήσιων (Τομπάζης, Μαυρομιχάλης) οι οποίοι συσκέπτονται όλοι μαζί για να αναλάβουν συγκεκριμένα καθήκοντα ο καθένας ενόψει της επικείμενης Επανάστασης.

σαν σημερα, Τα Ορλοφικά

Τα Ορλοφικά ήταν μία από τις εξεγέρσεις των υποδουλωμένων Ελλήνων, στην Πελοπόννησο, πριν από τη μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ονομάστηκε έτσι, επειδή το σχέδιο της ρωσικής επέμβασης στην Ελλάδα έγινε από τα αδέλφια Αλέξιο (1737 - 1783) και Θεόδωρο (1741 - 1790) Ορλόφ, κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1768 - 1774.

Ο Αλέξιος Ορλόφ ανέλαβε τη διοίκηση του ρωσικού σώματος, ενώ στις 28 Φεβρουαρίου του 1770 ο αδελφός του Θεόδωρος έφτασε στη Μάνη, όπου ξεκίνησε την επανάσταση. Οι επαναστάτες κατέλαβαν το Μιστρά, όπου και όρισαν προσωρινή κυβέρνηση υπό τον Νικόλαο Ψαρό. Οι αρχικές επιτυχίες οδήγησαν σε επανάσταση κι άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως την Ήπειρο, την υπόλοιπη Πελοπόννησο και την Κρήτη.

Τον Μάρτη του 1770, κι αφού ελευθερώθηκε η Λακωνία, ο ρώσος λοχαγός Μπάρκοφ πήρε διαταγή από τον Θεόδωρο Ορλόφ να καταλάβει την Τριπολιτσά (Τρίπολη), με μια λεγεώνα από 8000 έλληνες επαναστάτες και 50 Ρώσους. Κατά τη στιγμή της προσέγγισης στην Τριπολιτσά, περίπου χίλιοι εμπειροπόλεμοι Τουρκαλβανοί έσπασαν τον αποκλεισμό στον Ισθμό, έφτασαν στην Τριπολιτσά κι ενίσχυσαν τη φρουρά της πόλης.

Η σύγκρουση, που αποτέλεσε και το τέλος της επανάστασης, έγινε -σύμφωνα με τους ιστορικούς- στα Τρίκορφα, στις 29 Μαρτίου. Έπειτα από ημίωρο αγώνα κι έναν επιτυχή ελιγμό των αντιπάλων τους, οι Έλληνες εκάμθησαν. Η ήττα υπήρξε εξοντωτική... Φεύγοντας οι Έλληνες και κατά πόδας διωκόμενοι εγκατέλειπαν τα όπλα τους και υποχωρούσαν με μεγάλες απώλειες.

Τη νίκη των Τούρκων ακολούθησε μεγάλη σφαγή εντός της πόλεως, με θύματα περίπου 3.000 Έλληνες, μεταξύ αυτών ο αρχιεπίσκοπος Άνθιμος και αρκετοί άλλοι κληρικοί. Τρεις ημέρες αργότερα, οι εναπομείναντες Ρώσοι επιβιβάσθηκαν στα πλοία και εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο.

28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940! Σοφία Μπέμπου [ Σοφία Βέμπο ] video.

τιμούμε την 28η Οκτωβρίου του 1940 και αποτίουμε σεβασμό και τιμή στους δημιουργούς της, τους ήρωες προγόνους μας-Παππούδες, Γιαγιάδες, Πατέρες και Μητέρες μας.

Η πορεία των ελληνικών στρατιωτικών μονάδων προς το Μέτωπο ήταν γεμάτη κακουχίες. Όμως ο βαρύς χειμώνας, ο ενθουσιασμός του ελληνικού στρατού και τα βουνά της Αλβανίας επιτρέπουν στους Έλληνες όχι μόνον να αντιμετωπίσουν την ιταλική επίθεση με επιτυχία, αλλά και να περάσουν αμέσως στην αντεπίθεση. 

Στη δυτική Μακεδονία ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει στις 22 Νοεμβρίου την Κορυτσά, ενώ στον κεντρικό τομέα της βόρειας Πίνδου εξουδετερώνει μια ιταλική μεραρχία Αλπινιστών και στον παραλιακό τομέα, όπου οι Ιταλοί είχαν στην αρχή κατορθώσει να εισχωρήσουν σε μεγάλο βάθος, τους υποχρεώνει να εκκενώσουν την κοιλάδα του ποταμού Καλαμά.   Στο τέλος του χρόνου οι Ιταλοί βρίσκονται απωθημένοι 60 χιλιόμετρα πέρα από τα ελληνικά σύνορα.

Οι πρόγονοί μας το 40 δεν πολέμησαν τους Ιταλούς και τους Γερμανούς. Τον κτηνώδη φασισμό και την απάνθρωπη δικτατορία, που επιχειρούσαν να επιβάλουν στην Ευρώπη πολέμησαν. 

 Το δικαίωμα της ελευθερίας υπερασπίστηκαν.

 Την αξία του κάθε ανθρώπου και του κάθε λαού αγωνίστηκαν να αναδείξουν.

Πάνω από την κοιλάδα (Au dessus de la vallee) βίντεο του 1950

Ενα βίντεο για την επαναγκατάσταση κατοίκων ορεινών περιοχών Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας το 1950



μετάφραση   Ελένη Μανούση.

Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι αφιερωμένο στην
  επιστροφή των εκτοπισμένων Ελλήνων, που παρά τη λήξη του πολέμου, έχουν περάσει χρόνια στα στρατόπεδα προσφύγων.
 Η ταινία ακολουθεί όλο το δύσκολο ταξίδι του γυρισμού. Συνοδεύει μια γυναικεία φωνή που αντιπροσωπεύει τις φωνές όλων. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά φορτωμένοι σε φορτηγά ή με τα πόδια ανηφορίζουν μέσα από δύσβατους δρόμους προς τα χωριά τους, ανάμεσα από τα
βουνά της Ευρυτανίας  (από εδώ και ο τίτλος του film). Όταν επιτέλους φτάνουν, βρίσκουν χαλάσματα!

 Η ταινία εξηγεί πώς η αμερικανική βοήθεια (σχέδιο Μάρσαλ) με την συγχρηματοδότηση της επιστροφής, συνέβαλε στον αγώνα της επιβίωσης δίδοντας σπόρους και τα πρώτα εργαλεία για την καλλιέργεια της γής.
 Το μείζον όλων είναι όταν μικροί μεγάλοι ρίχνονται στη δουλειά και σιγά σιγά το χωριό παίρνει ζωή. Η ταινία τελειώνει με μια σκηνή παραδοσιακού χορού υπόσχεση ελπίδας για το αύριο.

Επιμέλεια: Υπότιτλων: Λίνος Υφαντής, Πέτρος Σπυρέλης.

πηγη http://parakampylianews.blogspot.gr

Έρνεστ Χέμινγουει: “Στην προκυμαία της Σμύρνης”

Γεννήθηκε στις ΗΠΑ το 1899. Μόλις 20 χρονών διετέλεσε πολεμικός ανταποκριτής της «Τορόντο Σταρ» στην Ευρώπη και περιέγραψε τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το 1925 εκδίδει το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο του «Στην εποχή μας» με πρώτο διήγημα το διήγημα
 «Στην προκυμαία της Σμύρνης».

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις πύρινες ανταποκρίσεις και λογοτεχνικά κείμενα του νομπελίστα συγγραφέα Έρνεστ Χεμινγουέι, που σχετίζονται με τη Μικρασιατική καταστροφή, παρουσιάζονται στο τελευταία τεύχος [σ.σ. 2008] του περιοδικού «Ελληνική Διασπορά» του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Το χειρότερο, είπε, ήταν οι γυναίκες με τα νεκρά παιδιά. Δε μπορούσαμε να τις πείσουμε να μας δώσουν τα πεθαμένα παιδιά τους. Είχαν τα παιδιά τους, νεκρά ακόμα και έξι μέρες, αλλά δεν τα εγκατέλειπαν. Δε μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Τελικά έπρεπε να τους τα πάρουμε με τη βία.»(Από τη συλλογή διηγημάτων του με το γενικό τίτλο 

«Στην προκυμαία της Σμύρνης»).

Γκρεμίστηκε το ιστορικό γεφύρι της πλάκας στα Τζουμέρκα ....οτι δεν εκανε ο ανθρωπος, το εκανε η φυση.

Ένα <<προφητικό>> ντοκυμαντέρ πριν κάποια χρόνια που έλεγε για την εγκατάλειψη του γεφυριού της Πλάκας από το κράτος που όπως αποδείκνυε οδηγείτε στην κατάρρευση.
Θα μείνει μονάχα ένα μεγάλο γιατί;  



Συγκλονίζουν οι πρώτες φωτογραφίες από το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας, το οποίο κατέρρευσε από τις καταρρακτώδεις βροχές που πλήττουν τα τελευταία 24ωρα την περιοχή.

 Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, το γεφύρι έχει εξαφανιστεί και μόνο τα δύο άκρα του στέκονται ακόμη όρθια, να θυμίζουν ότι κάποτε εκεί υπήρχε ένα από τα πιο συμβολικά και τουριστικά μνημεία της Ηπείρου, ένα γεφύρι μοναδικής ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας.

 Ο ορμητικός Άραχθος ποταμός, ο αρχαίος Ίναχος, ήταν το μεγάλο εμπόδιο για την μετακίνηση των κατοίκων και των μεγάλων κοπαδιών των νομάδων κτηνοτρόφων της περιοχής των Τζουμέρκων.
 Πολλοί άνθρωποι και ζώα χάνονταν στον ορμητικό Άραχθο, εκεί κοντά που βγαίνει από την απότομη χαράδρα του, στη θέση Πλάκα Ραφταναίων. Προηγούμενες προσπάθειες που έγιναν για γεφύρωση απέτυχαν,

 Τα ποτάμια διαθέτουν μια ακατανίκητη δύναμη.
 Σ’ αντίθεση με τις λίμνες έχουν μέσα τους την κίνηση, τη δύναμη. Επιφυλάσσουν το απρόοπτο. Ποτέ δεν είναι όλα ίδια κι ευθύγραμμα.
Εκεί που φαίνεται τεμπέλικο και τα νερά μοιάζουν να έχουν χάσει τη δύναμή τους, αλλάζουν μορφή. Γίνονται θορυβώδη, βίαια. Χτυπιούνται στα βράχια.
Τέτοιος είναι κι ο Άραχθος. Είδε κι έπαθε ο Μπάκας να ενώσει τις όχθες του στήνοντας το μεγαλοπρεπές μονότοξο γεφύρι του,
 το μεγαλύτερο μονότοξο των Βαλκανίων και το τρίτο της Ευρώπης.
Ήταν μια ανάσα για τα Τζουμέρκα και το Ξηροβούνι στην Ήπειρο. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια και μετά το 1881 το ποτάμι έγινε το σύνορο της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
 Εκεί το ελληνικό κράτος έστησε το τελωνείο του ως το 1912 που απελευθερώθηκε η περιοχή.
 Εκεί συγκεντρώθηκαν οι εκπρόσωποι του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ τον Φλεβάρη του 1944, συνάντηση που κατέληξε σε συμφωνία για την υπογραφή ανακωχής.
 Εκεί κατέβαιναν οι Αειέλληνες, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, από το Ξηροβούνι και έπιναν το νερό του.

Ο Θρύλος του Γεφυριού της Άρτας 3D - 720p

μια ταινια του σπυρου φριγκα.



Εκατοντάδες χρόνια πριν, έξω από την Άρτα, οι άνθρωποι θέλησαν να γεφυρώσουν τον Άραχθο ποταμό. Ήταν μεγάλο και δύσκολο σε εκτέλεση έργο, αλλά συγχρόνως και μεγάλης κοινωνικής σπουδαιότητας. Για το έργο δούλευαν πολλοί και ονομαστοί για την τέχνη τους μάστορες και ακόμη περισσότεροι μαθητάδες. Αλίμονο όμως! Το γεφύρι το βράδυ γκρεμιζόταν. Απελπισία κυρίευσε τον πρωτομάστορα και όλους τους άλλους. Τη λύση την έδωσε ένα πουλί που με ανθρώπινη λαλιά είπε πως έπρεπε να θυσιαστεί στα θεμέλια η γυναίκα του πρωτομάστορα Το γεφύρι έπρεπε να στοιχειώσει.

Εκτέλεση στο Κοντομαρί (The Massacre at Kontomari)

Στις 2 Ιουνίου 1941 οι Γερμανοί εκτέλεσαν όλους τους άνδρες του χωριού Κοντομάρι Χανίων, σε αντίποινα για τη μαζική συμμετοχή τους στη Μάχη της Κρήτης. Αυτό συνέβη γιατί η Μάχη της Κρήτης υπήρξε ανελέητη και καταστροφική για τους Γερμανούς, οι οποίοι είχαν βαριές απώλειες, με σημαντικότερη συνέπεια την αχρήστευση ενός σημαντικού όπλου της ναζιστικής πολεμικής μηχανής:

«Μακρυγιάννης», σύνθεση από τα «Απομνημονεύματα» με το Χρίστο Καλαβρούζο

Σύνθεση από τα «Απομνημονεύματα» με το Χρίστο Καλαβρούζο Μια συγκλονιστική αφήγηση της ταραγμένης εποχής και ζωής του Μακρυγιάννη. Μαρτυρίες, Βιώματα, Στοχασμοί, Φυλακίσεις και Εξορίες, όπως τα έγραψε στο πολύτιμο έργο του «Τα απομνημονεύματα». Σκηνοθεσία – Θεατρική Διασκευή: Χρίστος Καλαβρούζος
 ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΜΑΙΟΥ 2014 Πνευματικό Κέντρο «Ευανθία Καρβέλη», Αιτωλικό ώρα 8.30 μ.μ. Είσοδος Ελεύθερη

«…δὲν θέλω νὰ καλοπερνῶ ἐγὼ καὶ τὸ Γένος μου νὰ ὑποφέρῃ εἰς τὴν δουλείαν.»

Η επική επιστολή του Οδυσσέα Ανδρούτσου που κατακεραυνώνει τους …σημερινούς κυβερνώντες! Γι’ αυτό και την εξαφάνισαν από τα αναγνωστικά.

30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1889 ο χαριλαος τρικουπης καταθετει στη βουλη των ελληνων το ονειρο του για την ενωση Ριου - αντιρριου.

Έχουν περάσει περισσότερα από εκατό χρόνια από τη στιγμή που ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Χαρίλαος Τρικούπης, οραματίσθηκε τη γεφύρωση των τριών χιλιομέτρων που χωρίζουν το Ρίο από το Αντίρριο.
Το 2004, το μεγαλόπνοο αυτό όραμα έγινε πραγματικότητα. Η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου αποτελεί ορόσημο της Ελλάδας του 21ου αιώνα, ενώ ήταν προορισμένη να αλλάξει την καθημερινότητα μέρους των κατοίκων της χώρας.

Βάλτος και ιστορία

Γράφει ο Ευάγγελος Τσιούνης, μέλος της Συντονιστικής Επιτροπή
 Τον Ιούλιο κατατέθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αμφιλοχίας η αίτηση δημοτών και κατοίκων για τη μετονομασία του Δήμου Αμφιλοχίας σε Δήμος Βάλτου. Η αίτηση αυτή συνοδεύονταν από 833 υπογραφές και σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 5 της 16852/06.04.2011 απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης «Πρότυπος κανονισμός λειτουργίας δημοτικού συμβουλίου» (ΦΕΚ Β΄661/20.04.2011) :

Γεώργιος Καραισκάκης: Ο "βρωμόστομος" Επαναστάτης

Ο λόγος για τον ΜΕΓΑΛΟ μας ήρωα (με όλη την συμασία της λέξης) ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ.

 Γράμματα πολλά δεν ήξερε, όπως και οι περισσότεροι πρωταγωνιστές της Επανάστασης. Ηξερε όμως και του άρεσε όσο τίποτε άλλο να βρίζει. Φίλους,συγγενείς και βεβαίως εχθρούς και αντιπάλους.
Η αθυροστομία του ήταν ασύγκριτη και παροιμιώδης! Όντας «γιος της καλογριάς» και καρπός παράνομου έρωτά της με κλέφτη καπετάνιο βίωσε απο παιδί έναν κοινωνικό αποκλεισμό, που συνοψιζόταν στον χαρακτηρισμό "μούλος" που του απέδιδε ο κοινωνικός του περίγηρος.
Την διέξοδο, για να ξεπεράσει την οργή του και να επιβληθεί σ' ένα δύσκολο γι' αυτόν κοινωνικό περιβάλλον, την βρήκε στον βωμολοχικό λόγο "Εμένα η μάνα μου έφαγε σαράντα χιλιάδες ψωλές ώσπου να με γεννήσει" συνήθιζε ο ίδιος να λέει Ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα της εντυπωσιακής βωμολοχίας του αποτελεί ήταν η λεκτική υποδοχή που επιφύλαξε στον στον απεσταλμένο του αρχηγού του τουρκικού στρατεύματος των Τρικάλων Σιλιχτάρ Μπόδα όταν εκέινος πήγε να τον συναντήσει στα Άγραφα για μια απο τις τεριμμένες "συνομιλίες κορυφής"

«Έλα, σκατότουρκε... έλα Εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους, έλα ν' ακούσεις τα κερατά σας, γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσατε κερατάδες... Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε από ημάς συνθήκην με έναν κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα!»