Έρευνα - Υπάρχει διατροφική επάρκεια στην Ελλάδα;

"Μύθος η διατροφική εξάρτηση της Ελλάδας από άλλες χώρες"
(του Νίκου Παπαδόπουλου*)

Ίσως τα πιο δημοφιλή σλόγκαν τον καιρό της κρίσης να είναι τα εξής: «Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα» ή «Αν πάψουν οι εισαγωγές, τελειώσαμε, θα πεινάσουμε». Οι παραπάνω φράσεις, εκτός από ενδείξεις εθνικής μειονεξίας, μαρτυρούν και ένα τεράστιο έλλειμμα πληροφόρησης ή, καλύτερα, μια συστηματική παραπληροφόρηση του κοινού σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας.

Ο μύθος της έλλειψης τροφίμων στην Ελλάδα

Όπως προκύπτει από την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, το 79% των Ελλήνων (και το 47% των Κυπρίων) θεωρεί πως δεν υπάρχουν επαρκή επίπεδα παραγωγής τροφίμων για τον ευρωπαϊκό πληθυσμό σε επίπεδο ΕΕ, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων (ποσοστό 94% - το μεγαλύτερο σε όλη την Ευρώπη) πιστεύει ότι η εθνική παραγωγή τροφίμων δεν είναι επαρκής για να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού.
 Οι παραπάνω φόβοι των Ελλήνων είναι εντελώς αδικαιολόγητοι.

η Πρωτογενής παραγωγή, η ιστορία της σταφίδας και τα ρούχα των στρατιωτών που φτιάχνονται στα Άδανα!

Του Δημήτρη Κουρέτα

Η Ελλάδα από τη στιγμή που έγινε κράτος το 1827 και για περίπου 100 χρόνια ζούσε σχεδόν από ένα προϊόν. Τη σταφίδα. Με αυτή μεγάλωσαν και σπούδασαν σχεδόν τέσσερις γενιές. Η σταφίδα κάλυπτε το 50% των εξαγωγών μας ως χώρα, συνολικά. Δηλαδή αν υποθέσουμε ότι σήμερα που οι εξαγωγές μας είναι 27 δις ευρώ, σαν να έχουμε εξαγωγές σταφίδας 13,5 δις. Ενημερωτικά φέτος κλείσαμε με εξαγωγές σταφίδας 39 εκατ. ευρώ. Λίγο πριν το ’80 στην Ελλάδα το 35% του πληθυσμού ασχολείτο με την αγροτική παραγωγή και παρήγαγε το 12% του ΑΕΠ. Σήμερα τα νούμερα είναι 11% του πληθυσμού και μόλις το 2,9% του ΑΕΠ. Θα μπορούσε να πει κάποιος, και τι έγινε;

Πως χάθηκε η Aυτάρκεια στη Xώρα: To παράδειγμα της Θεσσαλίας

Στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας, στη λεκάνη απορροής των νερών του όρους Κόζιακα και ανάμεσα στις αγροτικές κοινότητες Κόκκινου Πύργου, Αγίων Αποστόλων, Ρογγίων, Διπόταμου και Πυργετού βρίσκονται οι φλέβες (κανάλια) με τρεχούμενο νερό ήπιας ροής.
Οι φλέβες δημιουργήθηκαν κύρια από φυσικές πηγές (ανάβρες) που με τον καιρό διανοίχθηκαν από τους αγρότες, διοχετεύοντας σ’αυτές το νερό της βροχής και των αρτεσιανών.  Ο μικρός αυτός υγροβιότοπος αποστραγγίζει το νερό της περιοχής, κάνοντας τη γη καλλιεργήσιμη, επικοινωνώντας με τον Κουμέρκη  και τον Αγιαμονιώτη ποταμό, οι οποίοι με τη σειρά τους συνδέονται με τους παραποτάμους του Πηνειού,Ανάποδο και Σαλαμπριά .
Ψάρια (αγάδες και μυλωνάκια), καραβίδες, καβούρια, χέλια, βίδρες και νερόκοτες ζούσαν στον υγροβιότοπο των φλεβών, ως τις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Παράλληλα, υπήρχε μια τοπική διατροφική αυτάρκεια των αγροτών βασιζόμενη στα οικόσιτα ζώα (κότες, πάπιες, γουρούνια, αρνιά, κατσίκια και αγελάδες) και στους κήπους που όλοι μα όλοι καλλιεργούσαν, ενώ συμπλήρωναν  τα γεύματα τους με ψάρια και καραβίδες που ψάρευαν στις φλέβες και στα ποτάμια.

Οικοκοινότητες εναντίον κρίσης (Τι είναι τα Kin's Domains;)

Οικοκοινότητες ξεφυτρώνουν σιγά σιγά σε όλο το πλανήτη ως απάντηση στο σύγχρονο τρόπο ζωής. Τα πρώτα Kin's domains ξεκίνησαν μέσα από τα πολύ γνωστά βιβλία του Βλαντιμίρ Μεγκρέ στην Ρωσία, όπου σε λιγότερο από μια δεκαετία έχουν δημιουργηθεί περισσότερα από εκατοντάδες Kin's domains , και από εκεί άρχισαν να εξαπλώνονται σε ολόκληρο τον πλανήτη Η ζωή στις οικοκοινότητες Kin's domains οργανώνεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επιτυγχάνει την μακροπρόθεσμη αυτάρκεια, ενώ ελαχιστοποιεί το περιβαλλοντικό ατομικό αποτύπωμα.

Οικιακή κτηνοτροφία στα πλαίσια της οικιακής μας αυτάρκειας!!!

Toυ Μίλτου Σουλιώτη
 Μέχρι τα τέλη του 1960 η ελληνική οικογένεια της υπαίθρου διάθετε έναν αξιόλογο αριθμό παραγωγικών ζωών (άλογο, πρόβατο αίγα ,κότα ,χοίρος …κλπ) τα όποια συντελούσαν εκτός από τις εργασίες της καθημερινότητας(όργωμα ,μεταφορά …) και στην οικιακή τους αυτάρκεια .

Η αυτάρκεια αυτή τους έδινε το πλεονέκτημα της ανεξαρτησίας τους ,στις προκλήσεις των καιρών αλλά και γινόταν συνεχιστής μια γνώσης η όποια μεταδιδόταν βιωματικά ,από τους γονείς στα παιδιά . Έτσι λοιπόν ,οι νέες γενιές δεν ήταν αποκομμένες από το παρελθόν και γινόντουσαν συνεχιστές του μέλλοντος .

«Free and Real»: Γνωρίστε την πρώτη αυτάρκη και βιώσιμη οικοκοινότητα στη βόρεια Εύβοια

«Free and Real»: Γνωρίστε την πρώτη αυτάρκη και βιώσιμη οικοκοινότητα στη βόρεια Εύβοια

Σε μια εποχή που διψάει για νέες ιδέες και καινοτομίες , οι οποίες θα αποτελέσουν το δρόμο πάνω στον οποίο θα κυλήσουν ομαλά οι ζωές μας για να καταφέρουν να οδηγηθούν στο αύριο, κάποια νέα παιδιά ακούγοντας προσεκτικά αυτό που θέλει η καρδιά τους, εγκαταλείπουν τις μόνιμες εργασίες τους στην Αθήνα κι επιστρέφουν στη φύση από όπου μας διδάσκουν μαθήματα αυτάρκειας και βιωσιμότητας.

Αυτάρκες νοικοκυριό...Για να επιβιώσουμε στα σπίτια μας μετά από ένα οικονομικό κραχ!!!

Η επιβίωση μετά από γεγονότα που θα μας αναγκάσουν να απομακρυνθούμε από τα σπίτια μας προϋποθέτει συγκεκριμένες γνώσεις, που δεν τις έχω. Για να επιβιώσουμε όμως στα... σπίτια μας μετά από ένα οικονομικό κραχ, χρειάζονται γνώσεις που όλοι και όλες μπορούμε εύκολα και γρήγορα να αποκτήσουμε.

Επιστροφή στην ύπαιθρο

Διερχόμεθα καιρούς χαλεπούς. Έχω την αίσθηση πως η πείνα θα επιτεθεί απότομα και θα βρει πολύ κόσμο απροετοίμαστο. Εύχομαι φυσικά, μετά από κάποια χρόνια να διαβάζουν αυτές τις αράδες κάποιοι και να χαμογελάνε ειρωνικά, επειδή τίποτα άσχημο δε θα έχει συμβεί.