«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε έθνη.
Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο».
Χένρι Κισινγκερ 1974Μια χούφτα πολυεθνικές εταιρείες έχουν καταφέρει να ελέγξουν την «καρδιά» του φαγητού που βάζουμε στο καθημερινό μας τραπέζι: Τον ίδιο τον σπόρο και ως εκ τούτου την παγκόσμια γεωργική παραγωγή.
Οι χρηματιστές στον ανεπτυγμένο κόσμο τζογάρουν με τα τρόφιμα, ανεβοκατεβάζοντας τις τιμές, παίζοντας με το θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων να έχουν πρόσβαση στο φαγητό.
Την ίδια στιγμή σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποσιτίζονται και 25.000 πεθαίνουν κάθε μέρα από πείνα.
Μήπως η Γη αδυνατεί πλέον να θρέψει τους κατοίκους της; Τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο! Η κρίση των τροφίμων, όπως θα περάσει στην ιστορία, συμβαίνει την στιγμή που ο πλανήτης παράγει περισσότερο φαγητό από ποτέ.
Το «Πεθαίνοντας στην Αφθονία» ξεδιπλώνει μπροστά σας το βασίλειο του Παραλόγου, τις διαπλοκές ενός συστήματος, στο οποίο υπάρχει μεν επάρκεια φαγητού, αλλά είναι τόσο ακριβό που οι φτωχοί δεν μπορούν να το αγοράσουν.
Η πείνα στον πλανήτη γη τον 21ο αιώνα
O μέσος όρος αύξησης των τιμών στα προϊόντα πρώτης ανάγκης, το 2007, ήταν 40%. Οι τιμές βασικών ειδών διατροφής εκτοξεύθηκαν σε εντυπωσιακά νούμερα.. Στο σιτάρι η αύξηση αγγίζει το 130%, στο ρύζι το 74% και στο καλαμπόκι το 31%.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο που ξοδεύουν έως και το 80% των εισοδημάτων τους για τις βασική τους τροφή, γίνεται εύκολα αντιληπτό το γιατί αυτή η αύξηση των τιμών, οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να έχουν ως βασική τροφή πίτες από λάσπη.
Δείχνει παράλογο το ότι η κρίση χτύπησε, ως επί το πλείστον, χώρες στις οποίες η παραγωγή των βασικών αγαθών -ρύζι, σιτάρι, καλαμπόκι- είναι από τις πιο υψηλές παγκοσμίως.. Η Ινδία, η Ταϊλάνδη και η Αίγυπτος, είναι χώρες με υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, απ’ τη μια όμως οι πολιτικές των κυβερνήσεών τους, κι απ’ την άλλη οι επιταγές οικονομικών οργανισμών όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έχουν οδηγήσει τις οικονομίες τους σε αδιέξοδο.
Και για όσους θεωρούν ότι η εικόνα ανθρώπων που λιμοκτονούν εκλιπαρώντας για ένα κομμάτι ψωμί, είναι ένα ζήτημα που αφορά τις «υπανάπτυκτες χώρες», τα στοιχεία είναι συντριπτικά και στις αναπτυσσόμενες χώρες: 146 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών είναι λιποβαρή στις χώρες που δεν κατατάσσονται στις υπανάπτυκτες, ενώ στην Ευρώπη 43 εκατομμύρια άνθρωποι (το 8,5% του πληθυσμού) υποσιτίζονται.
Ταυτόχρονα, το προβλεπόμενο ετήσιο κόστος των ΗΠΑ για τον πόλεμο του ΙΡΑΚ φτάνει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια, ενώ για τον περιορισμό της πείνας αρκούν 30 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων.
