– Ο Κολοκοτρώνης και οι Άγγλοι. «Δεν εκρέμασε ποτέ φούντα εις το σπαθί του…»

Στα πλαίσια του αγγλορωσικού ανταγωνισμού (που ξεκίνησε περίπου στα μέσα του 17ου αι.) για την κατάχτηση μεγαλύτερων κομματιών της «πίτας» του παγκόσμιου εμπορίου, η Αγγλία ακολούθησε πιστά το δόγμα της ακεραιότητας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και εναντιώθηκε στους βαλκανικούς λαούς όποτε διεκδίκησαν την απελευθέρωσή τους και την ανεξαρτησία τους. Το ίδιο συνέβη και στην περίοδο της επανάστασης του 1821, αλλά και αργότερα
 (είναι  χαρακτηριστική –και πιο πρόσφατη άλλωστε- η ανάμιξη του αγγλικού παράγοντα στα δρώμενα στη χώρα μας κατά τη δεκαετία του 1940 που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο).

Οι Άγγλοι, όποτε αμφισβητήθηκε η κυριαρχία των πασάδων πήραν ανοιχτά το μέρος των Τούρκων και άλλοτε φανερά, άλλοτε με  «διπλωματικό» τρόπο κράτησαν εχθρική στάση και επενέβηκαν ανοιχτά εναντίον του δίκιου και των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Το κείμενο που μεταφέρουμε σήμερα στο διαδίκτυο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ρίζος της Δευτέρας στις 24 Μάρτη του 1947. Αναδεικνύει την στάση αυτή των Άγγλων και ταυτόχρονα πώς  ο λαογέννητος ηγέτης της επανάστασης του 1821 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αντιμετώπισε τις ραδιουργίες της πολιτικής τους. Αντιμετώπιση που στάθηκε άλλωστε  και λόγος για να διωχθεί, με εκδικητική μανία (όπως θα δούμε στη συνέχεια) ο Γέρος του Μωριά, από το επίσημο ελληνικό κράτος, να καταδικαστεί και να φυλακιστεί.

Η μάχη της Τατάρνας 22 Μαρτίου 1821

Η Ευρυτανία και τα Άγραφα αποτελούσαν, όπως έχουμε ξαναπεί, επαναστατική έπαλξη!
⛰ Το δύσβατο του εδάφους, η λεύτερη ψυχοσύνθεση των κατοίκων, η επαναστατική παράδοση από τα χρόνια των Κατσαντωναίων και οι γενικότερες συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί, καθιστούσαν τον τόπο ιδανικό για εξεγέρσεις. Βρισκόμαστε στις αρχές του 1821. Στη Λευκάδα, στο σπίτι του Φιλικού ποιητή Ιωάννη Ζαμπέλιου, συναντώνται ορισμένοι Ρουμελιώτες καπεταναίοι

👥 (οι παλιοί Κατσαντωναίοι, Καραϊσκάκης και Τσιόγκας, επίσης οι Βαρνακιώτης, Μακρής, Πανουργιάς, Ανδρούτσος, Βελής κ.α) 👥

 καθώς και κάποιοι εκπρόσωποι Υδραίων και Πελοποννήσιων (Τομπάζης, Μαυρομιχάλης) οι οποίοι συσκέπτονται όλοι μαζί για να αναλάβουν συγκεκριμένα καθήκοντα ο καθένας ενόψει της επικείμενης Επανάστασης.