Από το “tuppence” στην αχρήματη κοινωνία

 

Την δεκαετία ’70, οι Abba, το pop συγκρότημα που περνούσε τα μηνύματα της παγκόσμιας ελίτ εκείνης της εποχής, τραγουδούσαν το «Μoney, money, money», ένα τραγούδι που εστιάζει στο χρήμα: που να το βρω; να βρω πλούσιο γκόμενο; να πάω στο Λας Βέγκας ή στο Μονακό; πληρώνω όλους τους λογαριασμούς και δεν μου μένει ούτε penny στην τσέπη !

Μια δεκαετία πριν, η ιλλουμινατική βιομηχανία παιδικού θεάματος, η Walt Disney, κυκλοφόρησε την κορυφαία ταινία Marry Poppins, βασισμένη στο αριστουργηματικό βιβλίο της P. L. Travers. Το πιο πιθανό, ούτε και οι ίδιοι κατάλαβαν την αληθινή αξία αυτού του έργου, πόσο δε μάλλον την προφητικότητα του.

Κεντρική ηρωίδα η Marry Poppins έρχεται να σώσει μια οικογένεια, τους “Banks”, από το χάος. Η μητέρα το παίζει φεμινίστρια παραμελώντας τις υποχρεώσεις της, ενώ ο πατήρ Banks, δουλεύει -που  αλλού;- σε τράπεζα! Μάλιστα την θεωρεί πιο οικογένεια του από την δική του.

Η εξαιρετική ταινία κορυφώνεται με το “tuppence”. Η καλή νταντά φροντίζει τα παιδιά να περάσουν κάποιες ώρες με τον πατέρα τους προκειμένου να δεθούν περισσότερο, με μια επίσκεψη στο χώρο εργασίας του, την τράπεζα. Τους λέει ακόμα να προσέξουν στο δρόμο, τη φτωχή γιαγιούλα που πουλάει σπόρους για τα πουλιά, προς δυο πένες – “tuppence”.

Την επομένη, ο μικρός που έχει αυτό το τρομερό ποσό στην τσέπη του θέλει να ταΐσει τα πουλιά, ο πατέρας του και οι τραπεζίτες προσπαθούν να τον πείσουν να “τα επενδύσει” στην τράπεζα τους, εκείνος αρνείται, ακολουθεί πανικός και η τράπεζα κοντεύει να καταρρεύσει εξ αιτίας του. Ο πατέρας χάνει τη δουλειά του, αλλά κερδίζει την οικογένεια του και τον πραγματικό ρόλο του σε αυτήν.

Μισό αιώνα μετά, ο στιχουργός των Αbba, Μπιορν Ούλβαους, που έγραψε το «Μoney, money, money», προβάλλεται ως ένθερμος οπαδός της κατάργησης των μετρητών, μιας διαδικασίας που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στη Σουηδία.

Η Σουηδία προηγείται στην κατάργηση των μετρητών ακόμη και μεταξύ των ήδη πρωτοπόρων γειτονικών της χωρών, με τέσσερις στις πέντε πληρωμές να γίνονται ήδη ηλεκτρονικά, και μάλλον θα είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα καταργήσει πλήρως τα μετρητά.

 Σύμφωνα με τον Μίκλας Αρβιντσον του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου της Στοκχόλμης, η μετάβαση θα έχει πλήρως ολοκληρωθεί μέχρι το 2030. Στη Νορβηγία, η μεγαλύτερη νορβηγική τράπεζα, η DNB, έχει ζητήσει την κατάργηση των μετρητών, και διά στόματος διευθυντικών στελεχών της έχει υπογραμμίσει ότι η Τράπεζα της Νορβηγίας μπορεί να ελέγξει μόνον το 40% από τα 50 εκατ. κορώνες που κυκλοφορούν. Στη Δανία, περίπου το 1/3 των πολιτών πληρώνει με την εφαρμογή MobilePay τα κινητά.

Η τάση, όμως, για κατάργηση των μετρητών δεν περιορίζεται στον δυτικό κόσμο. Από τη Σκανδιναβία μέχρι την Κίνα και από τον Καναδά μέχρι την Κένυα, προωθείται η μετάβαση σε μια εποχή χωρίς υλικό χρήμα αλλά με πληρωμές μέσω κάρτας, μέσω τραπεζικών λογαριασμών και μέσω κινητών.

Στην Κίνα, μάλιστα, έχει σε ορισμένες περιοχές προχωρήσει σε τέτοιο βαθμό η μετάβαση στη νέα εποχή, ώστε ορισμένες πόλεις τείνουν να παραλείψουν πλήρως την εποχή της χρεωστικής κάρτας και να μεταβούν απευθείας από τα μετρητά στις πληρωμές μέσω κινητού τηλεφώνου. Σύμφωνα με την εφημερίδα Asia Times, στο νότιο μέρος της πόλης Σεντζέν το 80% πληρωμών γίνεται ήδη μέσω κινητού τηλεφώνου.

Αλλά και ορισμένες χώρες της Αφρικής δεν πάνε πίσω. Στην Κένυα, για παράδειγμα, δεν είναι καν απαραίτητος πλέον ο τραπεζικός λογαριασμός για μια πληρωμή χωρίς μετρητά. Εδώ και μία δεκαετία υπάρχει η πλατφόρμα πληρωμών M-Pesa που δίνει τη δυνατότητα σε εκατομμύρια χρήστες κινητών να μεταφέρουν χρήματα στέλνοντας μόνον ένα γραπτό μήνυμα από το κινητό τους. Η Ζιμπάμπουε, άλλωστε, γνώρισε το περασμένο έτος μια οξύτατα κρίση ρευστότητας που αναθέρμανε την απέχθεια της κοινής γνώμης προς τις τράπεζες και οδήγησε στην ανάπτυξη μιας σειράς από πλατφόρμες πληρωμών μέσω κινητών. Σε κατάργηση χαρτονομισμάτων μεγάλης αξίας προέβη ξαφνικά και η Ινδία προκαλώντας την οργή των αιφνιδιασμένων πολιτών.

Από τους μαέστρους της φοροαποφυγής προβάλλεται το επιχείρημα “πάταξη της φοροδιαφυγής”!

Αυτοί που κάνουν κουμάντο τις τράπεζες, που με τη σειρά τους κάνουν κουμάντο τις οικονομίες των χωρών, είναι και οι κορυφαίοι που φοροδιαφεύγουν και που υποστηρίζουν ότι οι ηλεκτρονικές συναλλαγές θα σώσουν την οικονομία από την φοροδιαφυγή.

 Ωστόσο η παγκόσμια οικονομική ελίτ έχει κόψει στα μέτρα της τη λύση των “offshores”, ώστε ό,τι χρήμα βουτάει από τους πολίτες, να το στέλνει… διακοπές σε φορολογικούς παραδείσους και να μην τους επιστρέφει ούτε penny!

Δαιμονοποιούν “το χρήμα”, δηλαδή το ίδιο το χαρτονόμισμα και όχι ποιος το κάνει κουμάντο και πως.

Παρόμοιο κολπάκι έχει παιχτεί κι εδώ στην Ελλάδα, προβάλλοντας το γνωστό διχαστικό ζήτημα 

για το ποιο πρέπει να είναι το νόμισμα της χώρας και όχι το γεγονός ότι, όποιο και να είναι, ένας τελικά βγαίνει ο κερδισμένος, η ντόπια μας η ελίτ.

Στη δαιμονοποίηση του χρήματος, αλλά και στην προπαγάνδα της αχρήματης κοινωνίας έχει εδώ και χρόνια συμβάλλει και το Κίνημα Zeitgeist, πίσω από του οποίου τη δημιουργία κρύβεται η Θεοσοφική Σχολή της σατανίστριας Έλενας Μπλαβάτσκι.

Η αχρήματη κοινωνία προβλέπει να είναι όλοι “online”. Αυτόματα, στην απέξω μένουν όσοι είναι ηλικιωμένοι και δεν μπορούν να προσαρμοστούν στο νέο απόλυτα ελεγχόμενο μέσω τεχνολογίας μοντέλο ζωής, όσοι χάνουν τη δουλειά τους, αλλά κύρια, όσοι είναι αντίθετοι με την “συνδεδεμένη” επί 24ώρου βάσεως διαβίωση. Φαντάζεστε μια εικόνα; Να θες να ταΐσεις τα πουλιά και να πληρώνεις τη γιαγιά με ανέπαφη συναλλαγή; Τον καλλιτέχνη του δρόμου; Το παιδάκι που θέλει να πάρει κουλούρι από το κυλικείο του σχολείου; Τον άστεγο στο δρόμο;

Παράλληλα με την επιβολή της αχρήματης κοινωνίας και κατάργηση του χρήματος, τρέχει και η απατηλή προπαγάνδα της κατάργησης της εργασίας: “θα δουλεύουν τα ρομπότ” και οι πολίτες θα έχουν ελεύθερο χρόνο να κάνουν “ό,τι θέλουν” – μια άλλη πτυχή του σατανικού Zeitgeist.

Η αυτοματοποίηση εργασίας που ξεκίνησε από τη δεκαετία ’70, δημιούργησε μια μεγάλη μεσαία τάξη καλά εκπαιδευμένη να καταναλώνει αυτά που δεν παρήγαγε. Η ρομποτοποίηση και αχρήματη κοινωνία του 21ου αιώνα, στοχεύει στη διάλυση τόσο αυτής της μεσαίας τάξης, της ελάχιστης που απέμεινε από την “εργατιά”, του μικρομεσαίου επιχειρηματία. Για λίγο ακόμα, στη Νέα Εποχή της παγκόσμιας ελίτ, θα μπορούν να επιβιώσουν οι “συνδεδεμένοι”, αυτοί που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην περαιτέρω εξέλιξη της τεχνολογίας και του ελέγχου των πληθυσμών.

Όταν αυτή εικόνα κορυφωθεί, “θραύση” θα κάνουν τα ρομπότ καταστολής εξεγέρσεων και όσοι συμβάλλουν στη δημιουργία τους. Θα πληρώνονται μέσω PAYpal

Σε φόρους και εισφορές το μισό εισόδημα των αγροτών

Ούτε λίγο ούτε πολύ το μισό του συνολικού εισοδήματός της θα είναι υποχρεωμένη να αποδίδει στο κράτος με τη μορφή φόρου εισοδήματος και εισφορών μια μέση οικογενειακή αγροτική εκμετάλλευση από το 2022 και μετά, σύμφωνα με το ασφαλιστικό-φορολογικό που ψηφίστηκε από τη Βουλή τα ξημερώματα της Δευτέρας.

Αν στα παραπάνω προσθέσει κανείς και την προκαταβολή φόρου (στο 100% από του χρόνου αντί για 75% που είναι σήμερα), τον ΕΝΦΙΑ, τον αυξημένο ΦΠΑ (24% αντί για 23%) που ανεβάζει περαιτέρω το κόστος των εφοδίων, την κατάργηση των επιστροφών πετρελαίου και άλλα έξοδα –όπως π.χ. τα τέλη κυκλοφορίας.-παράγοντες του κλάδου και συνεταιριστές εκτιμούν ότι από τα 100 ευρώ καθαρό κέρδος μιας χρονιάς περισσότερα από 70 ευρώ θα κάνουν… φτερά προτού προλάβει να τα δει ο παραγωγός.

Αληθινός Πλούτος – True Wealth

O John Dennis Liu είναι ερευνητής και κινηματογραφιστής και ίδρυσε και διευθύνει το Environmental Education Media Project (EEMP) από το 1997. Έχει καταγράψει την αποκατάσταση μεγάλων οικοσυστημάτων όπως το Loess Plateau στην Κίνα και στο παρακάτω βίντεο μας μεταφέρει μία ρηξικέλευθη αλλά απλή ιδέα για τη Φύση και την Παγκόσμια Οικονομία.

 Νομίζω ότι τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα πριν γίνουν καλύτερα κι αυτό αναμφισβήτητα το βιώνουμε στην Ελλάδα στον παρόντα χρόνο. Αλλά, δεν είναι αρκετό να προετοιμαζόμαστε για όσα έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Πρέπει παράλληλα να εργαζόμαστε για τη δημιουργία και την πραγμάτωση ενός νέου μοντέλου ζωής.
Απολαύστε το βίντεο με ελληνικούς υποτίτλους!

Ο John D. Liu κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα: “Από τη μελέτη των φυσικών οικοσυστημάτων προκύπτει μία απάντηση με οικονομικούς όρους στην θεμελιώδη ερώτηση “Τι είναι πλούτος;”. Παρ όλο που όλα όσα παράγονται και καταναλώνονται προέρχονται από την αφθονία αυτού του Πλανήτη, σύμφωνα με την τρέχουσα οικονομική σκέψη, η αξία των οικολογικών λειτουργιών είναι μηδενική.
 Σήμερα, υπολογίζουμε το χρήμα και την οικονομία ως το άθροισμα της παραγωγής και της κατανάλωσης προϊόντων και υπηρεσιών. Όταν αποτιμούμε την αξία των προϊόντων και των υπηρεσιών χωρίς να αναγνωρίζουμε την οικολογική λειτουργία από την οποία προκύπτουν, δημιουργούμε ένα διεστραμμένο κίνητρο υποβάθμισης των γήινων οικοσυστημάτων […] Αποδεικνύεται ότι τα λειτουργικά οικοσυστήματα είναι πιο πολύτιμα από την παραγωγή και την κατανάλωση.

 Ένας δρόμος προς τη βιωσιμότητα είναι ορατός όταν η οικονομία βασίζεται στην οικολογική λειτουργία και όχι στην παραγωγή/κατανάλωση.

 Κάτι τέτοιο θα σήμαινε τη θεμελιώδη μεταμόρφωση της ανθρώπινης κοινωνίας.”

πηγη  http://permaculture-greece.org

η Πρωτογενής παραγωγή, η ιστορία της σταφίδας και τα ρούχα των στρατιωτών που φτιάχνονται στα Άδανα!

Του Δημήτρη Κουρέτα

Η Ελλάδα από τη στιγμή που έγινε κράτος το 1827 και για περίπου 100 χρόνια ζούσε σχεδόν από ένα προϊόν. Τη σταφίδα. Με αυτή μεγάλωσαν και σπούδασαν σχεδόν τέσσερις γενιές. Η σταφίδα κάλυπτε το 50% των εξαγωγών μας ως χώρα, συνολικά. Δηλαδή αν υποθέσουμε ότι σήμερα που οι εξαγωγές μας είναι 27 δις ευρώ, σαν να έχουμε εξαγωγές σταφίδας 13,5 δις. Ενημερωτικά φέτος κλείσαμε με εξαγωγές σταφίδας 39 εκατ. ευρώ. Λίγο πριν το ’80 στην Ελλάδα το 35% του πληθυσμού ασχολείτο με την αγροτική παραγωγή και παρήγαγε το 12% του ΑΕΠ. Σήμερα τα νούμερα είναι 11% του πληθυσμού και μόλις το 2,9% του ΑΕΠ. Θα μπορούσε να πει κάποιος, και τι έγινε;

προτεραιότητα στην Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Τοπικής Οικονομίας.

Ανεξάρτητα από την έκβαση των διαπραγματεύσεων των τελευταίων ωρών, η προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της τοπικής οικονομίας και η αντιμετώπιση της ανεργίας είναι επείγουσα ανάγκη· και δεν είναι υπόθεση μόνο της κρατικής μηχανής και της κεντρικής εξουσίας. Είναι υπόθεση όλων μας και κυρίως είναι υπόθεση της αυτοδιοίκησης, η οποία έχει ιστορικές ευθύνες σ’ αυτή τη συγκυρία. Δεν μπορεί να καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια, θεατές μιας αδυσώπητης πραγματικότητας...

Μόνο η αυτάρκεια εγγυάται την εθνική ανεξαρτησία...

Όταν σήμερα έχουμε απόλυτη ανάγκη τις εισαγωγές ακόμα και για να επιβιώσουμε, όταν σήμερα δεν παράγουμε σχεδόν τίποτε, τι περιμένουμε; να είμαστε εθνικά ανεξάρτητοι;

 Αν δεν πάρουν μπροστά τα τρακτέρ, αν δεν καπνίσουν τα φουγάρα, αν το πρωί δεν γίνεται συνωστισμός έξω απ’ τους χώρους δουλειάς, τι περιμένουμε; να είμαστε εθνικά ανεξάρτητοι;
 Η υπερφορολόγηση, τα πανάκριβα καύσιμα, οι επιδοτήσεις της Ε.Ε που έστειλαν τους αγρότες μας στα καφενεία, οι ποσοστώσεις στην παραγωγή, η αντικατάσταση της παραγωγής με τον χρηματιστηριακό τζόγο και άλλα πολλά στρεβλά οδήγησαν την Ελληνική οικονομία στον μαρασμό. Ακόμη και για να φάμε εισάγουμε.

Εκδήλωση για τις αναπτυξιακές προοπτικές της Ακαρνανίας

Το Σάββατο 26 Ιουλίου και ώρα 9.00 π.μ. θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη ετήσια συνάντηση του Ινστιτούτο Τοπικής Ανάπτυξης «Θωμάς και Αφροδίτη Παπανίκος – ΙΤΑΘΑΠ» , με θέμα «Οι αναπτυξιακές προοπτικές της Ακαρνανίας στο πλαίσιο της Περιφερειακής και Οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδος».

 Την εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο χωριό Σαρδίνια της επαρχίας Βάλτου (Ακαρνανία) του Νομού Αιτωλοακαρνανίας.

Θεσπίζεται εγγυημένο εισόδημα για φτωχά νοικοκυριά – Ποια θα είναι τα κριτήρια και τα ποσά

Εγγυημένο εισόδημα για τα φτωχά νοικοκυριά θεσπίζει η κυβέρνηση με ποσό που θα κυμαίνεται από 230 ευρώ (για ένα άτομο) έως 400 ευρώ το μήνα (για τετραμελή οικογένεια) και θα χορηγείται με αυστηρά εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, καθώς αφορά στα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας.
 Το μέτρο θα ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο πιλοτικά για 10.000 ως 20.000 δικαιούχους και από το 2015 θα καλύψει περίπου 250.000 νοικοκυριά. Το ανώτατο ύψος του εγγυημένου εισοδήματος (που προβλέπεται στο Μνημόνιο ως μέτρο προστασίας όσων είναι σε ακραία φτώχεια) δεν θα υπερβαίνει τα 4.800 ευρώ ετησίως όταν πρόκειται για τετραμελή οικογένεια που δεν έχει άλλους πόρους διαβίωσης.
 Το βασικό επίδομα, σύμφωνα με το σχέδιο της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που θα υπογραφεί εντός των επόμενων δέκα ημερών από τους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας ορίστηκε στα 230 ευρώ για μεμονωμένο άτομο που έχει ιδιόκτητο σπίτι με αντικειμενική αξία έως 80.000 ευρώ, αν και εξετάζεται να είναι μέχρι 100.000 ευρώ. Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα από τον Ελεύθερο Τύπο:

Το πρώτο ποδήλατο του Μεσολογγίου είναι πραγματικότητα!

Η Τουρλίδα είναι υδρόβιο, καλοβατικό πτηνό που απαντάται στον ελλαδικό χώρο και ιδιαίτερα στην πόλη του Μεσολογγίου. Τουρλίδα ονομάζεται επίσης και η κατοικημένη νησίδα που βρίσκεται στα όρια της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου με τον Πατραϊκό κόλπο...
 Δεν θα μπορούσε λοιπόν να ονομάζεται κάπως διαφορετικά το πρώτο ποδήλατο του Μεσολογγίου! Μια απο τις παλαιότερες ποδηλατουπολεις της Ελλάδας μπορεί να μην διαθέτει τους ποδηλατόδρομους των μεγάλων πόλεων ή τους σταθμούς ενοικίασης ποδηλάτων με πιστωτική κάρτα, διαθέτει όμως πλέον, και για πρώτη φορά, το δικό της ποδήλατο!

Το πείραμα του Wörgl – Μια ιστορία σαν παραμύθι

Πίσω στο 1932, ο κόσμος ερχόταν αντιμέτωπος με την μεγαλύτερη οικονομική ύφεση που είχε γνωρίσει ποτέ. Τότε, ένας άντρας θέλησε να δοκιμάσει κάτι πρωτοποριακό. Το όνομά του ήταν Michael Unterguggenberger και ήταν ο δήμαρχος του Wörgl, της πόλης που έγραψε την δική της σελίδα στην παγκόσμια οικονομική ιστορία.

Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους.

Πώς η οικονομική ανάπτυξη στράφηκε κατά της ζωής

της Βαντάνα Σίβα 
 Η απεριόριστη ανάπτυξη είναι μια φαντασίωση των οικονομολόγων, των επιχειρηματιών και των πολιτικών. Θεωρείται συνώνυμο της προόδου.
 Το «ακαθάριστο εγχώριο προϊόν» (ΑΕΠ) που δήθεν μετράει τον πλούτο των εθνών, αναγορεύτηκε στο ισχυρότερο δεδομένο και την κυρίαρχη έννοια της εποχής μας. Αλλά η οικονομική μεγέθυνση κρύβει τη φτώχεια που προκαλεί λόγω της καταστροφής του περιβάλλοντος, που με τη σειρά της στερεί από τις κοινότητες τα μέσα να καλύπτουν μόνες τις ανάγκες τους.

Αυτός είναι ο Έλληνας νεαρός επιστήμονας που κατάφερε να θησαυρίσει μαζεύοντας άγρια χόρτα από το βουνό!!!

Δηλώνει τροφοσυλλέκτης ή, κατά το επιστημονικότερον, εξερευνητής και συλλέκτης αυτοφυούς τροφής. Ο Σωτήρης Λυμπερόπουλος αναζητά στις Ράχες Μεσσηνίας την εικόνα και τα προϊόντα της ελληνικής φύσης που έχουμε ξεχάσει. Αυτός είναι και ο λόγος που τα προϊόντα του φιγουράρουν στο μενού των βραβευμένων εστιατορίων της Αθήνας και εσχάτως και του Παρισιού.

Το κάστανο ψάχνει δρόμο να φύγει μακριά απ’ τη φουφού

Ανάρπαστα έχουν γίνει φέτος τα ελληνικά κάστανα από τις μαζικές αγορές που πραγματοποιούν οι Ιταλοί έμποροι σε όλη τη χώρα, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσουν προϊόν στην εγχώρια αγορά τους, όπου η μείωση στην παραγωγή φτάνει το 80%. Ένα μεγάλο μέρος της φετινής παραγωγής έχει ήδη εξαχθεί, ενώ εξαιτίας της αυξημένης ζήτησης οι τιμές που πληρώνουν οι έμποροι είναι υψηλότερες κατά 0,5 έως 1 ευρώ σε σύγκριση με την περσινή χρονιά.